Column: kramp in gemeenten

Share on LinkedIn

Een sterke leidraad in mijn leven is dat kramp of pijn signalen zijn dat er intrinsieke motivatie ontstaat om iets te veranderen. Het is de eerste stap in een veranderingsproces. Betekent overigens niet dat het leuk is om mensen of organisaties met kramp of pijn te zien.

Recent met een goed glas wijn nog eens gekeken naar het functioneren van gemeenten. Er is op dit moment veel kramp, grote groepen hebben het vertrouwen in de overheid opgezegd, mn op de flanken van het politieke spectrum (SP en PVV) is er al jaren een gestage groei zichtbaar.

Waar gemeenten ooit een zelforganisatie rond een ‘meente’ (open plek in het dorp) waren, zijn het nu instituten die niet aansluiten op de klantvraag, de legitimiteit is hiermee verdwenen.

De pogingen om contact en legitimiteit te vergroten/versterken stuiten op een andere contradictie namelijk, de nieuwe werkwijze van transparantie, openheid en oprechte communicatie en leiderschap staat in conflict met de hiĆ«rarchische organisatie die een gemeente is en ook zal blijven. Deze hiĆ«rarchie wordt namelijk gevoed door het politieke systeem waarbinnen ‘scoren’ een cruciaal element blijft…

In mijn visie is de kramp kennelijk nog niet groot genoeg om gemeenten daadwerkelijk te transformeren tot open gemeenschappen.

Share on LinkedIn

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *